Dit semi-industriële gebouw van 1000 m², gelegen aan het Sint-Katelijneplein 44, dat de eerste elektriciteitscentrale van de Stad was (1901-1903), vertaalt de wens van de Stad Brussel om zich in te schrijven in de hedendaagse kunst en in onze culturele visie.

De 1e elektriciteitscentrale van Brussel werd gebouwd in 1892-1893 in de Melsensstraat. Ze telde twee stoommachines en voedde een gelijkstroomnet. Toen de elektriciteitsnoden toenamen, moest de secundaire centrale gelegen in de Leuvensestraat en de Rue de la Vanne sterk uitgebreid worden. Rond 1901 werd de architect Devreux belast met de uitbreiding en de modernisering van de 1e centrale. Men bouwde een nieuwe machinezaal aan de kant van de Melsensstraat en een gebouw dat uitgaf op het Sint-Katelijneplein, dat we nog steeds kunnen bewonderen. Op hetzelfde moment werd een groot gebouw opgetrokken in de Sint-Katelijnestraat, bedoeld om de administratieve lokalen van de centrale in onder te brengen. De ateliers werden gegroepeerd binnenin het blok en verbonden de machinezaal met de kantoren.

De voorgevel van het gebouw is typisch voor de industriële gebouwen en getuigt van de mengelmoes aan functies die het stadscentrum vroeger kende. De vroegere elektriciteitscentrale van de Sint-Katelijnestraat is de bevoorrechte getuige van de elektrificatie van de stad en van het prestige dat deze nieuwigheid genoot.