Het Huis van Folklore en Tradities wil een kwaliteitsvolle populaire cultuur en het folkloristisch patrimonium van Brussel - meer bepaald van Manneken Pis – promoten.

In juli 2002 opende nummer 19 van de Eikstraat zijn deuren voor het Huis van Folklore en Tradities. Dit oude gebouw was, sinds de constructie ervan, al bestemd voor woningen en werd uitgebreid met een bijgebouw in de binnenkoer in 1882. In 1899 liet de eigenaar, een zekere Wiskemann, enorm bekend sindsdien, de ramen van de voorgevel vervangen door etalages, en opende hij er zijn edelsmidwinkel. Het bedrijf groeide en de winkel werd verlaten en in 2001 opnieuw opgekocht door de Stad Brussel, die er belangrijke renovatiewerken liet uitvoeren.

Het Huis van Folklore en Tradities ligt enkele passen verwijderd van Manneken Pis, een van de beroemdste attracties van de Brusselse folklore, in het centrum van het oude Brussel, de wijken van de eerste omwalling, de wieg van deze folklore. De geschiedenis van Manneken Pis wordt gespekt met vele legendes, zoals die van het jongetje dat ooit Brussel redde van de vlammen door op een beginnend brandje te urineren.

Ook al kent niemand met zekerheid de oorsprong van het standbeeld van de oudste burger van Brussel, toch kunnen we bevestigen dat het om een bevoorrechte getuige van de Brusselse geschiedenis gaat. De Brusselaars zetten hem dan ook regelmatig in de bloemetjes door hem steeds weer in andere pakjes te hijsen en feestelijkheden te zijner ere te organiseren. Delegaties uit alle hoeken van de wereld komen dit uiterst sympathieke symbool van de Hoofdstad begroeten.