Baigneuse Sophie Langohr

Tache aveugle Serge Goldwicht

Roby Comblain

"België is een ongeluk van de geschiedenis, politieke onzin, een mank bouwsel? OK, en juist daar ligt haar kans: de Belg is wezenlijk beschermd van alle illusies, zij ze nationaal, historisch of cultureel. Nauwelijks geboren heeft hij al alles gezien. Van het prille begin heeft hij slechts zichzelf om aan vast te houden. Deze "metafysische naaktheid", deze "antropologische uitzondering", deze "existentiële tijdwinner" worden bedreigd door een sluw fenomeen, afschuwelijk en uiterst pervers: België is in de mode! De Belg heeft aan de fles gezeten, ziet zichzelf als Belg en aapt voorwaar zijn eigen beeld na, noodzakelijkerwijs karikaturaal, folkloristisch, demoraliserend. Geconfronteerd met deze bedroevende vaststelling duiken de kunstenaars de resistentie in en, gewapend met het voltallige arsenaal van hun wreedheid, trekken ze ten strijde om België te demoderen. Eens voor altijd. Gaat de tentoonstelling Moet elke wreedheid wel gezegd? over tot de striptease van België? Het wordt heel wat opwindender dan dat: het is kunst zonder anesthesie, het is de waarheid van de scalpel, het chirurgisch plezier."

Laurent d'Ursel, curator van de tentoonstelling

In de huidige dimensie van hedendaagse kunst onderscheidt de tentoonstelling Moet elke wreedheid wel gezegd? zich in meerdere opzichten.

Het is namelijk uitzonderlijk :

- dat het vertrekpunt van een grote groepstentoonstelling een tekst is, een tekst die het kader bepaalt waarin de werken zich inschrijven (zie de Prolegomena);

- dat de woorden van een tentoonstelling zo nauwkeurig en afgebakend zijn, dat ze een zeldzame thematische eenheid en derhalve een toegankelijkheid voor alle publiek, zelfs leken op gebied van hedendaagse kunst, garanderen;

- dat een tentoonstelling zo veel “onwaarschijnlijke” werken verenigt (remake van de brand in de Innovation, défilé van de 25 finalisten van Miss Dakloos België 2010, taartengooien naar heel België, linguïstische boksmatch, graffiti op een treinwagon, verbrijzeling van het Belgisch record adem inhouden, opname van het volledige Koninklijk Museum van Midden-Afrika in de tentoonstelling,... maar ook een tatoeage, een onthoofding, 2 petities, een concert, een koninklijke doodskist…);

- dat het thema van een tentoonstelling tegelijkertijd beeldend, politiek, maatschappelijk en actueel is;

- dat het thema van een tentoonstelling simultaan twee originele en nooit eerder gehoorde vragen stelt : “hoe een land demoderen? “ en “ moet elke wreedheid wel gezegd ?” ;

- dat een groepstentoonstelling onbekende kunstenaars en enkele grote namen uit de Belgische hedendaagse kunst samenbrengt (Jacques Charlier, Johan Muyle, Emilio Lopez-Menchero, Juan d’Oultremont…);

- dat een groepstentoonstelling en groepsthematiek zo veel werken verzamelt die speciaal voor de gelegenheid werden gecreëerd (bijna 60%);

- dat een tentoonstelling over hedendaagse kunst zo veel performances (15) en films
(5) telt;

- dat een hedendaagse kunsttentoonstelling zich verzekert van de medewerking van eminente persoonlijkheden buiten de strikte ruimte van hedendaagse kunst (zes musici, drie schrijvers, twee politici, twee boksers, een tuinarchitect, een architect, een fysicus, een gynaecoloog, een filosoof, een advocaat, een verteller, een luisteraar, een juwelierster, een taartengooier… en de 25 finalistes van Miss Dakloos België 2010);

- dat een tentoonstelling doorgaat in een bioscoop : op 14 maart organiseert bioscoop Arenberg namelijk een “Nacht der wreedheid”;

- dat een tentoonstelling aanleiding geeft tot een “retro-catalogus”;

- dat een tentoonstelling geleid wordt door een beeldend kunstenaar.

KUNSTENAARS : Archimède, Pascale Barret, Patrice Bauduinet, Annick Blavier, Didier Bourguignon, Fabrice Boutique, Maurice Boyikassé Buafomo, Pol Bury, Guy Cardoso, Christian Carez, Jacques Charlier, Roby Comblain, Klaus Compagnie, Carlos da Ponte, François de Coninck, Théophile de Giraud, Raphaël de Just, Juan d’Oultremont, Laurent d’Ursel, Escrovici, État belge, Anne Feuillet, Yves Fleuri, Filip Francis, Philippe Geluck, Audrey Gérard, Noël Godin, Hugo Godoy, Serge Goldwicht, Thomas Gunzig, Jean Harlez, Steve Houben, Philippe Hunt, innuit siniswichi, JeanF Jans, Claude Katz, Fadila Laanan, Caroline Lamarche, Sophie Langohr, Jacques Lennep, Thierry Lenoir, Docteur Lichic, Daniel Locus, Emilio Lopez-Menchero, Michel Loriaux, Xavier Löwenthal, Marcel Mariën, Marie-France & Patricia Martin, Pierre Monjaret, Johan Muyle, Lieven Nollet, Patrick Roegiers, Chéri Samba, André Stas, Cédric Stevens, Vincent Strebell, Stroff, Jean-Marie Stroobants, Walter Swennen, Hélène Taquet, TupperWavre, Marcel Vandeweyer, Johan Van Geluwe, Eric Van Hove, Patrick van Roy, Wauthier van Steenberghe, David Vranken, Alexandre Wajnberg … et les 25 finalistes de Miss SDF belge 2010

CURATOR : Laurent d'Ursel

www.cruaute.be

Prolégomènes

De Elektriciteitscentrale
European Centre for Contemporary Art
Woesdag > Zondag
10.30 > 18.00
Gesloten op feestdagen
€ 5 – € 4 – € 2 (Art.27 / Sodexho)
€ 7 Gecombineerd ticket met het Satdhuis
Gratis < 15 ans