Het oude station van Laken dateert uit 1880 en is een elegant paviljoen met een duidelijke invloed van de neorenaissance. Vandaag herbergt het voorlopig het Cultureel Centrum Brussel Noord – Huis van de Creatie.

Dit station, gelegen aan de oude spoorlijn richting Gent die in 1856 werd ingehuldigd, werd gebouwd als vervanging van een eerste reizigershalte in hout uit 1872, gelegen aan de Koninginnestraat. De oude galerij die uitgaf op de perrons werd verwoest tijdens de bombardementen van 1940-1945 en vervangen door een recente constructie in gewapend beton en niet echt esthetisch metselwerk. Het opmerkelijk karakter van de plek wordt versterkt door het feit dat het station bovenaan een park ligt waarvan de toegangspoort uitgeeft op het Onze-Lieve-Vrouwvoorplein. Hier vindt men trouwens het ene monument na het andere, zoals de Onze-Lieve-Vrouwkerk, de begraafplaats en een toegang naar het Koninklijk Domein.

Tijdens de bouw van het station was de grootste zorg van de gemeenteraad dat het gebouw de schitterende kerk van Onze-Lieve-Vrouw van Laken waardig zou zijn. Voor de prachtig uitgewerkte glazen constructie die de 2 perrons overdekt, werd gebruik gemaakt van de nieuwe mogelijkheden die de materialen van die tijd boden: glas, ijzer en staal. Zo werd het station van Laken het uithangbord van het nieuwe België, dat dit soort materialen produceerde. Het oude station, de Koninklijke halte, lijkt een prestigeproject geweest te zijn. Het indrukwekkende volume, de polychromie van de voorgevel en de invloed van een neorenaissancistisch architecturaal register maken van het paviljoen een visueel referentiepunt in het Lakens landschap. Het station van Laken, een Art Nouveau creatie in Brussel - dat het toevluchtsoord was van deze esthetiek van de eeuwwisseling -, is een van de laatste en interessantste getuigenissen van de stationsarchitectuur van  de XXe eeuw in de Brusselse regio.

Als getuige van het immense architecturale patrimonium dat de industriële revolutie en de ontwikkeling van het spoorwegennet in Laken met zich meebrachten, is het oude station des te symbolischer omdat het sterk verbonden is met de wijk waarin het gebouwd werd. Veel mensen hebben dit station immers gebruikt voor hun dagelijkse verplaatsingen. Bovendien was het tijdens de tweede wereldoorlog een doelwit voor de geallieerde en Duitse bombardementen. De oudste generaties van de wijk zijn er bijgevolg enorm aan gehecht.

Het centrum van Laken wordt in twee gedeeld door de spoorweg die erdoor loopt. Indertijd protesteerde de gemeenteraad tegen deze splitsing, die volgens hen fataal zou zijn voor de dynamiek van Laken-centrum. De omliggende herbergen en winkeltjes, nu allemaal gesloten, zijn de stille getuigen van de eens bloeiende activiteit van de stationsomgeving.